سروش گیلانی
1
اَمِه دادون شِمِه درده وسین بُو
شمِه او دیم کولِ زرده وسین بو
اگه داره اَمِه سرکول دبوستیم
عزا زیلونه نامرده وسین بُو

2
گیلان جان، بی تو دنیا خشکه روده
خدا گَل بون بداره تی حسوده
تو ایسی ماه و تی شهرون ستاره
الاتی‌تی فُتو تی لنگروده

محسن احمدی‌زاده
1
اگر بولبول نوخوُنی
سینه سورخی
نفس کشِئن منِه
2
دریا کؤلˇ شیوُن
فاَرسِه او سرˇ دونیا
مُردابˇ چومˇ
هَندِه خاب دره

محمد دعائی

1
می نیگأ
نسیم اَمرأ
تی چومˇ کؤگا دره
خاطرخایی بو-
بیگیته
شیمی خؤنه بلته‌یه.

2
اَفتؤی مزّه دنأ
خو دسمال جی
صوبˇ شی بینیشته
ولگؤن دیمˇ
پکأ کونی.

عباس احمدی

آزاد دار سایه جیر،
نیشته‌بی تنها!
من تا هسا،
تی سایه جیر جُوخوفته نام

احمد خویشتن‌دار لنگرودی
1
زمُونه یاد بدا مَه از جوُونی
که قَدر گیل و گیلونه بُدونی
گِیلون شهر قشنگِ آفتابِه
الهی غم نَبُون تا ناتونی

2
تِی چَشمُون مِه وِیسِین یِه چلچراغه
تِی خنده آتِیشَه لاله‌ی داغه
حسودی کُونَه سبزه از تی راشُون
تِی دستُون برکت باغ و بولاغه

غلامحسن عظیمی

1
وارش
مره پیله تره دره
ترا شوستندره!

2
تی انگوشتانه
کار زئن دره
می اوخان رچا
چی قشنگی!

زهرا علی‌زاده (هامون)
آسمان، هو آسمانه
شب روز، هانده هطو
پیله گورخانه واسی بترکه
یالمند دئنه‌ ره …

زهرا اکبرزاده
باد
بیدˇ دارˇ گرینجˇ مُو
شانه زن دَرˇ
زواله، اونˇ جیر
واخابا شُو

پریا قهرمانی
1
روزانه ایشماره هفته به هفته
أنه ای پوتی باک خالی جِ نفته
تب یارانه أمره گرمه گیفته
چه قانونی بناد أن پوله مُفته

2
می چشمانه بکندید آخ جِ ریشه
می دستانه واوید با تیجه تیشه
می دیل اما شمی دس دنکفته کی
هتو آزاده آزاده همیشه

فرزاد دعائی

بهارم
می قسمت سبزˇ رنگه از زمانه تا بهارم
می ناجه زنگˇ زنگˇ تا سیفیدˇ روزگارم
وأوین ریشَه، بزن خاله، مره وأرجین دوباره
اَیازˇجی طیویلأ بؤمه مو، آزادˇ دارم
مره دازˇ نوشؤن دَئری، توکؤن دَئری تی تؤره
تو نؤنی می سیجیل زخمه؟ گولˇ لاله قرارم؟
بزأ زوپّه می طوقایی، بنفشه خنده اَمرَه
جه هر چی شورˇ چوم واستی اونه قایم بدارم
مره شب دنکفَه وختی، ستاره می چراغه
خزر اَنگاره دریایم! مو اُقیانوسˇ یارم
می راشی جنگله، پا متّه باغه، جا، هی جادَه
هی کؤگای و هی رایه، تا قیامت را دوارم
می ورجه از سیایی، از زوموستؤن دِ نوگو تو
می قسمت سبزˇ رنگه از زمانه، تا بهارم

بهرام گلعلی‌پور بی‌بالانی
اشکور
اشکور تر یاد دره عهد قدیم
مو بوم و جوز علی و مشدی کریم
بار گوتیم قاطرَنَ، قطار قطار
پیش و دنبال دکتیم، روخونه کنار
اشکور،، تر یاد دره باریک راه
جور تله و جیر دره، یوری کلاه
لونه سنگ هر یه دونه، یه وروره
خَف بَزَه عینَ گوسند، جیره دره
منتظربیم تا بیه، یه چارودار
امی ایستگاه بو لاتَ نارنج دار
چاشت خوردیم دراز لات، خوتیم زیاز
اشکور تر یاد دره؟ راه بود دراز
وچه من بار دبسیم، تا چه بدوش
زنگوله فریاد کنان و کوه خموش
یاده او مَشدَی سَلَم دار بخیر
سی پُرده چو پُرده و دوخونه ویر
چاروداری بو بنام مشدی علی
پیرمردی بوبلد، نه هدری
تا رسی یه تنگ جا علی دوخوند
هوی بسین، جاده بو به، پُز مولا خوند
اشکور، تر به همان عروس داماد
پوهنه سیلی زنه، جای ضماد
الانه بهتره؟ یا عهد قدیم
بدی انصاف، و کتی ایه دیم او دیم
هر کسی داز جهاد وگیره
کوچه گرکنه وکیه سلفَ تیره
هر کسی باری ز دوشی وگیره
لب دریا خونانه، آب نگیره
اشکور، تر هنه باور که الانه
صبحانه کاکرود و چاشت گیلان