شعر گیلکی

حسین شهاب کومله‌ای

1

اَمِه درده فودیم درّه پورا بَئوی

بشیم چشمه سَرا که اَوْ شورا بَئوی

اَمِه شنسˇ مَرَه بشیم به دریا

بَدِیم زاکون که دریا هم تورا بَئوی!

2

«اَمو گب زَئدریم اَمِه دیله رِه»

برنج داره زنیم اَمِه پَله رِه

می اسبه زین کونم شونم به دامون

هیمه وارجی بَ داز اَمِه کَلِه‌رِه

3

هوا وَنگی بزای تَ صوب بنالَس

بترکسه زمین، مرهم  بومالَس

بشیم برنج بینی اَمو بیجارگه

بزایم داره برنجˇ خون بکالَس!

4

گیله بانو، تی حرمت گُلˇ قالی!

تی تنه عطر دره چایی و شالی

اگه تی قدره ایرونی بُدونه

تی چایی و برنج اِرزَنَه عالی!

مهرداد رجبی

1

ای دورشین بما سامانِ ره-

طاقتˇ توشکا ناشتی-

سبزه.

بیدˇ دستونه-

به هم واپیتم.

2

شو-

روزَ گوتی-

ای خط، ای نشون.

دوز دوزه-

زاغ سیاه چو نزن.

هلِه-

        ای تاس آب،

                 ایته آینه-

                         تو چی دینی.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Current ye@r *